Onderstaand fragment uit een gedicht van Gerrit Achterberg kreeg ik een tijd geleden toegespeeld via Facebook. Snapte er toen geen snars van. Had het gekopieerd en las het vanmiddag eens over. En opeens kwam het binnen!
Aan het roer dien avond stond het hart
en scheepte maan en bossen bij zich in.
en zeilend over spiegeling
van al wat het geleden had
voer het met wind en schemering
om boeg en tuig voorbij de laatste stad….
Zo wil ik (ook) leven… “tot voorbij de laatste stad”! “Zeilend over spiegeling van al wat het geleden had….” Het is mijn leven en het is goed! Het heeft mijn eigen zelf gevormd! Ik wil niet anders zijn! (Al ben ik wel benieuwd naar wat komt!)
En dan de titel van dit blog. Levensvragen! Heeft het zin ze te stellen? Had het gister met vriend Edward over de vrije wil. Zijn wij onderdeel van de omstandigheden? Is het uitsluitend chemie? Zijn wij ons brein? Hebben wij werkelijk een keuze? Of houden we ons voor dat we die hebben om controle te hebben over ons leven om er vervolgens dagelijks mee bezig zijn om die keuze gestand te doen? Vermoeiend!
Ik voel steeds vaker wat weerstand als iemand over “de vragen des levens” begint of met religieuze dan wel spirituele oplossingen komt. Ik loop er niet voor weg maar ieder heeft zijn/haar eigen oplossing of inzicht. Er schiet mij dan van alles te binnen, iets als wat Herman Brood schreef in het gastenboek van Villa Velderhof na een weekeinde met Majoor Bosschart: God, ik accepteer U zoals ik ben. Maar ook: Leven is wat er gebeurt als je de andere kant opkijkt. En zelfs in Prediker staat een wijze raad: Alles is IJdelheid en najagen van wind.
U heeft gelijk, ook ik heb me dus rotgezocht, stukgelezen en gediscussieerd over het hoe, wat en waarom. Maar allengs merkte ik dat mijn leven “bekrompen” wordt als ik me daar mee bezig hield. Ik verdeed mijn tijd met nadenken hoe ik moe(s)t leven in plaats van daadwerkelijk het leven te ervaren. Gewoon maar te laten gebeuren. Net als het “verwijt” onvolwassen te zijn. Ik ben nog niet volgroeid, en dood wil ik nog niet, dus laat me nog even aub? En word ik daarom een Hedonist genoemd dan draag ik die titel als een Geuzennaam, aangenaam! Tot voorbij de laatste stad, gedragen door de wind, daar is volgens mij nog een zee van ruimte!









